نقد فیلم پسر ساول - Son of Saul

فرم خاص فیلم یک قابلیت دراماتیک هم دارد: اینکه همواره به ما یادآور می‌شود که ساول برای انجام کارش باید هویت و انسانیت جنازه‌های اطرافش را فراموش کند و به گوشه‌ی قالب ذهنش بفرستد. کافی است یک نگاه به چهره‌ی ساول بیندازید تا درک کنید این مرد چیزهایی را به چشم دیده و کارهایی را با دستانش انجام داده که چشمه‌ی احساس و انسانیتِ وجودش را خشک کرده و از او یک جنازه‌ی متحرک ساخته است که حال و روزش از هم‌وطنی‌های بی‌جانی که اطرافش افتاده بدتر است. اما ناگهان چیزی در درون ساول تکان می‌خورد. پسر نوجوانی به‌ط